ಮತ್ಯ ಕನ್ಯೆ

ನಿದಿರೆಯಾ ಕೊಳದಲ್ಲಿ

ಅತ್ತಿತ್ತ ಈಜಾಡೋ

ಕನಸುಗಳೆಂಬ 

ಜಲಚರಗಳು

ಇರುವುದದೆಷ್ಟೋ.

ಆದರೂ ಪ್ರತಿ ಸಲವೂ

ನನ್ನ ಯೌವನದ ಗಾಳಕ್ಕೆ

ಸಿಕ್ಕಿ ಬಿದ್ದದ್ದು ಬರೀ 

ನನ್ನವಳೆನುವ ಮತ್ಯಕನ್ಯೆ.

ಪ್ರೇಮ ಪತ್ರವೇ

ಪ್ರೀತಿಯ ಸಾಲುಗಳಲಿನ ಮುತ್ತಿನಾಕ್ಷರವೇ
ನೀರಿನಾ ಹನಿಯಂತೆ ಸುರಿಯಬಾರದೇ?
ಅದ ಕೊಂಡೊಯ್ಯೋ ಪ್ರೇಮಪತ್ರವೆಂಬ ಮೇಘವೇ
ನನ್ನ ಸೌಖ್ಯವನು ತಿಳಿಸಿ ಅವಳ ಸಂತೈಸಲಾಗದೆ ?

ಕಾದಿಹಳು ದಿನ ನಿತ್ಯ ಈ ಮಳೆ ಬಂದರೂ
ಬರಗಾಲದಿ ಮಳೆಯನು ಆಶಿಸುವರಂತೆ
ನಿನ್ನ ಸುರಿಯುವಿಕೆಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ತಡವಾದರೂ
ಆಗುವುದಂತೆ ಆಕೆಗೆ ಚಿತೆಯನೇರಿ ಬಿಡುವಂತೆ ಚಿಂತೆ

ಅವಳೆನಗೆ ತಿಳಿಸಬಯಸುವ ವಿಷಯಗಳಿರಬಹುದು ಹಲವು
ಆವಿಯಂತೆ ಅವುಗಳನು ಹೀರಿ ನೀ ಬಾ ಬೆಳಕಿನ ವೇಗದಲಿ
ಇಂಗಿ ಹೋದ ನನ್ನ ಮನದ ಪ್ರೀತಿಯ ಕೊಳವು
ತುಂಬಿ ತುಳುಕಲಿ, ನೀ ತಂದ ಜಲಧಾರೆಯಿಂದಲಿ.

ಮಳೆ

ನನ್ನ ದೇಹಕ್ಕಂಟಿಕೊಂಡಿದೆ
ನರರು ಮಾಡಿರುವ ಪಾಪದ ಕೊಳೆ
ಈ ಹೊಲಸು ಕೊಳೆಯನು
ನೀನಾದರೂ ಬಂದು ತೊಳೆ
ಎಂದು ಮೇಘರಾಜನೊಡನೆ
ಹೇಳಿರುವಳೇನೋ ಇಳೆ
ಅದಕಾಗಿಯೆ ಇರಬೇಕು
ಬರುತಿರುವುದು ಜೋರಾದ ಮಳೆ.

ನಿವೇದನೆ

ಚೆಲುವೆ ನೀ
ನನ್ನನು ಪ್ರೀತಿಸು
ಎಂದು ನಾ
ಮಾಡಿದ್ದೆ ನಿವೇದನೆ
ಮಾಡಲಾರೆ
ಎಂದು ಹೇಳಿ
ಕೊಡಬಹುದೇ ನನಗೆ
ನೀ-ವೇದನೆ?

ಕತ್ತಲಿನ ಕೋಣೆಯಲಿ

ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಅಳುತಿರಲು

ನಾ ನನ್ನವಳ ನೆನೆದು;

ಜಗಕಿದನು ತೋರಿಸಿ 

ಜನರ ನಗಿಸಲು

ಬಂದೆಯಾ ಬೆಳಕೆ

ಕಿಟಕಿಯನು ತೆರೆದು.

ಯಾರಂದವರು ಉಸಿರಿರಲೇಬೇಕೆಂದು;

ಈ ಜಗದೊಳಗೆ ನಾ ಬದುಕಿರಲು

ಏನಿಲ್ಲದೆಯೂ ಬದುಕ ಬಲ್ಲೆ ನಾ

ಹೆತ್ತೊಡಲ ಬಿಗಿಯಪ್ಪುಗೆಯಲಿ ನಾನಿರಲು.

ಸಾಯುವುದಾದರು ಹೇಗೆ?

ಅವಳುಸಿರೇ ನನ್ನುಸಿರಾಗಿರಲು.

ನನ್ನಿನಿಯನಿಗಿರಲು 

ಅಷ್ಟೊಂದು ದೊಡ್ಡ

ಅರಮನೆ;

ನನಗಾಗಿ

ಅದನವನು 

ಬಿಟ್ಟು ನನ್ನ 

ಬಳಿ ಬರುವನೆ?