ನಿನ್ನ ಪತ್ರವೇನೋ ಬಂದು ಸೇರಿತು ಇನಿಯಾ

ಆದರೆ ನೀನೇ ಬಂದಂತಾಗಲಿಲ್ಲ

ಪತ್ರದಲಿನ ಪದಗಳೆಲ್ಲವೂ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದವೆನ್ನ

ಆದರವು ನಿನ್ನಂತೆ ನನ್ನ ಮುದ್ದಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಭುವಿಯು 

ಒಂದಾಗೋ ಹೊತ್ತು

ಪ್ರಿಯೆ ನಾ ಕೊಡಲೇ 

ನಿನ್ನ ಹಣೆಗೊಂದು ಮುತ್ತು.

ಮುಂಜಾವಿನಿಂದ ಮುಸ್ಸಂಜೆಯವರೆಗೆ
ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ತೊಡುಗೆಗಳ ತೊಟ್ಟು
ನೀಲಿ ನೀಲಿ ಪರದೆಯ ಮುಂದೆ
ತನ್ನ ಪಾತ್ರವನಾಡಿ ಬಳಲಿದನು ನೇಸರ.
ಇದುವೇ ಸರಿಯಾದ ಸಮಯವೆಂದು
ತಾರೆಗಳ ತಂಡವನೇ ಕರೆತಂದು
ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ ಪರದೆಯನು ಎಳೆದು
ಆಗಸದ ರಂಗಮಂಟಪವನಾವರಿಸಿದನು ಚಂದಿರ

"ಪ್ರೀತಿಸುವ ನಾಟಕವನಾಡಿ


ಅವಳೆನ್ನ ಮರೆತಳೇ.."


ಈ ಮಾತುಗಳ


ನಾನಂತೂ ಮನದೊಳಗೇ


ಮೆಲುಕು ಹಾಕಿದ್ದೆ


ಶಬ್ದಗಳ ರೋಪ ನೀಡದೆ


ಕಣ್ಣೀರ ಕೊಳದಲ್ಲಿ


ಜಲ ಸಮಾಧಿಮಾಡಿದ್ದೆ


ಅದು ಹೇಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತೋ


ನನಗಂತೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ


ಆ ಕ್ಷಣವೇ ಗೋಡೆಯ


ಮೇಲಿನ ಹಲ್ಲಿ ಲೊಚಗೊಟ್ಟಿದ್ದೇಕೆ..?

ಕರಿದಾದ ಕತ್ತಲಿಗೆ ಮುಪ್ಪಡರಿತೇ...
ತಾರೆಗಳ ತೋಟವದು ಬರಡಾಯಿತೇ..
ನೀರವ ಮೌನವೂ ಮರೆಯಾಯಿತೇ..
ಅದ್ಯಾರು ಉರಿಸಿದರೋ ನಾ ಕಾಣೆ
ಮುಡಣದ(moodana)ಮುಲೆಯಲಿ(mooleyali) ರವಿಯೆನುವ ಹಣತೆ
ಕಡಲ ನೀರಿನೆಣ್ಣೆಯ ಬಳಸಿ ಅದು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸತೊಡಗಿತೇ..

ಜಾಣೆ ಅವಳು
ನನ್ನ ಮನದಲ್ಲಿ 
ನಿಂತುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.
ನೆಲೆ ನಿಂತದ್ದು
ನನ್ನ ಕಣ್ ರೆಪ್ಪೆಯ
ಒಳಭಾಗದಲ್ಲಿ.
ಈಗ ನಾನವಳ
ಮರೆಯಬೇಕೆಂದರೂ
ಮರೆಯಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ;
ಕಣ್ಣ ಮುಚ್ಚದೆಯೆ 
ನಾ ಬದುಕುವಂತಿಲ್ಲ.
ಕಣ್ಣ ಮುಚ್ಚಿದೊಡನೆ
ಅವಳೇ ಕಾಣುವಳಲ್ಲ.

---K.GP

ಬನ್ನಿ ಮುದ್ದಾದ
ಪದಗಳೇ
ನನ್ನ ಮನದ
ಮನೆಯಿಂದ;
ಮಿಂಚುತ್ತಲಿರಿ
ನೀವು ತೊಡುವ
ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ
ಭಾವನೆಯ
ಧಿರಿಸಿನಿಂದ;
ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ
ನಿಂತುಕೊಂಡು
ಕವಿತೆಯೆನುವ
ಗುಂಪಾಗಿ
ಹಂಚಿಬಿಡಿ
ನೋಡುಗರ
ಕಣ್ಣಿಗಾನಂದ.