ಶಬರಿ..

ಹೋಗಿ ಬಾ ಗೆಳೆಯಾ
ಎನ್ನುತ್ತಾ ನುಡಿದಳಾಕೆ
ನೀನೆ ನನ್ನ ಶ್ರೀ ರಾಮ
ನಿನಾಗಾಗಿ ಕಾಯುವ
ನಾನೇ ಕಲಿಯುಗದ ಶಬರಿ;
ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದುಡಿದು
ಅವಳಿಗಾಗಿ ಗುಲಾಬಿಯ
ಕೊಂಡು ತರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ,
ಅಪ್ಪ ಕೊಡಿಸಿದ ಕಾರಲ್ಲಿ
ಬಂದವನಲ್ಲೇ ರಾಮನನ್ನು
ಕಂಡು ಆದಳಾಕೆ ಪರಾರಿ.

ಪ್ರೇಯಸಿ.

ಸಂಜೆಯಾದೊಡನೆಯೇ
ಏಕಾಂತದ ಮತ್ತಿನಲಿ
ನಾನಿದ್ದಾಗ ಅದೇನೋ
ಹೇಳಲಾಗದ ನೋವು,
ಮನದಲ್ಲಿ ಕನಸಾಗಿ ಮುಡಿ
ಬಂದಾಗ ನನ್ನ ಪ್ರೇಯಸಿ;
ಕನಸಲ್ಲಿ ಬಂದರೂ
ನೆತ್ತರ ಹೀರುವಂತಾ
ನೋವ ನನಗೇಕೆ ಕೊಡುವೆ,
ಎಂದು ಹೇಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ
ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿತು
ನನ್ನ ಕಾಲಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು
ನಿಜವಾಗಿಯೇ ರಕ್ತ ಹೀರುತ್ತಿದ್ದ
ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ನುಸಿ.

ನಿಲ್ದಾಣ.

ನನ್ನೆಡೆಗೆ
ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನಿಟ್ಟಿದ್ದರೂ,
ನನ್ನ ಗುರಿಯಾಗಿಸದೆ
ಹೊರಟಿತ್ತು
ಅವಳ ಪಯಣ;
ನಡಿಗೆಯ ದಣಿವ
ನಿವಾರಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ
ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಳೆನ್ನ
ಹಾದಿಯ ನಡುವಿನ
ಸಣ್ಣ ನಿಲ್ದಾಣ.

ನಿದಿರೆ

ಸೂರ್ಯ ಕಡಲಲ್ಲಿ
ಮುಳುಗಿ ಭುವಿಯ
ಸುತ್ತಲೂ ಕತ್ತಲೆ
ಅವ ಬಂದು
ಜಗವ ಬೆಳಗುವವರೆಗೆ
ನಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಲಗಲೇ...

ಅಡ್ಮಿನ್ನು...

ನೀವು ಅದೇನೇ
ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿದರೂ,
ತಪ್ಪದೇ ಓದಿ
ಲೈಕನ್ನೊತ್ತಿ
ಯಾರು ಮಾಡುತ್ತಾರೋ
ಒಳ್ಳೆಯ ಕಮೆಂಟುಗಳನ್ನು;
ಸರಿಯಾಗಿ
ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ...
ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅವರೇ
ಆಗಿರುತ್ತಾರೆ
ಆ ಗುಂಪಿನ ಅಡ್ಮಿನ್ನು

ಅಪ್ಪ..

ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ 
ಪದಗಳ 
ಕಾವ್ಯಧಾರೆಗೂ
ನಿಲುಕದಂತವರು 
ನನ್ನಪ್ಪ..
ಹಾಗಾಗಿ ಅವರ
ಕುರಿತು ನಾ
ಬರೆಯದಿರುವುದು
ನನ್ನ ತಪ್ಪಾ..?

ರವಿಯಾಟ

ನಿಶೆಯ ನಶೆ ಇಳಿದು
ತನುವಿನಾ ಜಡ ತೆಗೆದು
ಹೊಳೆವ ರವಿಯ 
ನೋಡ ಬಯಸಿದೆ
ತವಕದಿಂದಲೇ,
ಅವನೋ ಆಗಸದ
ತುಂಬ ತುಂಬಿದ್ದ
ಮೋಡಗಳ 
ಮರೆಗೋಡುತಲಿ
ಆಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ 
ನನ್ನೊಡನೆ
ಕಣ್ಣಾಮುಚ್ಚಾಲೆ.